142

موهامو صافِ صاف ميكنه ... موهاى بلوطى رنگى كه تا كمرم بلند شده ، ميخنده و ميگه : ديدى چقد غر زدى ؟ ديدى بلند شد ؟!؟ تو آينه موهامو نگاه ميكنم و به چهره ى رنگ پريدم نگاه ميكنم و ميخندم بهش :) موهام رو فرق كج ميكنه ؛ جلوى آينه كرم پودر ميزنم ، مژه هاى قهوه اى مو ريمل ميزنم ؛ با فر مژه چشمام حالت ميگيره ، گونه هامو با رژ گونه ى گلبهى رنگ و لعاب ميدم و لب هامو با رژ قهوه اى مامان حسابى رنگ ميزنم ... سرمو ميارم بالا و جا ميخورم ... به چهره اى كه عجيب شبيه مامان شده نگاه ميكنم ... ميخندم ؛ كى اينقد چهرم از بچگى درومد ؟!؟ راضى ام از آرايش پيشنهادى مامان ... حلقه ى شكوفه ى سفيد رو روى موم ميذارم و به لباس حلقه اى ماكسى مشكيم نگاه ميكنم :)
گوشيمو برميدارم ، هنوزم ازش خبرى نيست ، به عكس پروفايلش نگاه ميكنم و براى اخم و جديت چهره و موهاى پريشون روى پيشونيش ، دلم ضعف ميره ... بى اختيار دستم تايپ ميكنه : دلم برات تنگ شده ، خوبى؟ قبل از زدن دكمه ى سند ، به لحن سرد چند روز قبلش نگاه ميكنم ... متن تايپ شده رو پاك ميكنم و گوشيمو لاك ميكنم و با يه بازدم عميق دلتنگى مو ميدم بيرون ...
مامان صدا ميزنه : اومدى ؟!؟ دير شدا ... مانتومو ميپوشم و روسريمو كيپ ميبندم و فكر ميكنم ؛ كاش يه روز براى تو لباس حاضر كنم و لباس بپوشيم و دلم پره شوق بشه و قربون صدقه ى تيپ مردونت برم ... دلم براى نگاه براقت تنگ شده ...
چقدر اين روزا دلتنگتم ...

گذر روزها يك دختر ...